Józef Wybicki (1747-1822) publicysta, pisarz i poeta, działacz polityczny, znany wszystkim ze swojego zaangażowania w sprawę narodową. Na pierwszym miejscu stawiał zawsze dobro ojczyzny, raz chwytając za szablę, innym razem za pióro. Prezentowane tu pamiętniki Józef Wybicki spisywał w dwóch etapach od 1802 roku. Najważniejszym bodźcem do zredagowania pierwszej częsci było spotkanie, po długiej rozłące, z dorastającymi synami. Dla nich to właśnie, w celach edukacyjnych, kreślił dzieje własne i rodziny. Później po przerwie powrócił do pisania wspomnień dopiero po epopei napoleońskiej, w której odegrał tak chlubną rolę. Tym razem nie pisał już z myślą o ksztatowaniu swoich dzieci, ale żeby dać świadectwo potomnym. W drugiej części dał świadectwo z czasów powstania kościuszkowskiego i pierwszych lat emigracji, a także z lat 1802-1809.