Antologia ta to kontynuacja projektu Centrum Węgierskiego w Krakowie z roku 2003. Ukazała się po polsku jednocześnie z węgierskojęzyczną antologią polskich dramatów. Powstała w okresie wielkich zmian w trendach dramatopisarskich. W przypadku tego teatru tekst nie odgrywa roli głównego bohatera, lecz jest jedynie częścią składową całego spektaklu. Na początku XXI wieku teatr i dramat szukają swojego miejsca. Po epoce teatru podejmującego szerokie zagadnienia społeczne, poruszającego wielkie grupy, nadszedł czas opowieści o tych, co przegrali w procesie przemian społecznych, lub o uczuciach właściwych dla wąskiego obszaru życia prywatnego, często ze specjalnie przerysowanymi postaciami. Małe społeczności ukazane w intymnym środowisku. Nadal otwarte pozostaje oczywiście pytanie, czy ten kierunek się ustabilizuje i wzmocni, czy pozostanie tylko przejściowym zjawiskiem.