Zjawisko, z którym w ostatnich dekadach spotykamy się w dramaturgii serbskiej, najlepiej chyba określić mianem hiperprodukcji tekstów dramatycznych. Współczesny dramat stał się bowiem najbardziej dziś cenioną i znaną na świecie przestrzenią serbskiego teatru i literatury. Podstawowym założeniem antologii oddawanej w ręce polskich czytelników jest przedstawienie kondycji współczesnego dramatu serbskiego, a przez to i społeczeństwa, w którym on powstał. Wybór sztuk to w pierwszym rzędzie metaforyczny obraz Serbii, a dopiero potem zarys jednej rzeczywistej przestrzeni geopolitycznej, widziany z perspektywy uczestników, a nie obserwatorów. Obraz pewnej heterotopii zamknięty w dramacie jako gatunku.