Książka "Z dziejów polskiego konserwatyzmu" Bogdana Szlachty jest jedyną tak obszerną monografią polskiego konserwatyzmu obejmującą okres od Konstytucji 3 Maja do publicystyki Stefana Kisielewskiego i Ryszarda Legutki. Główny wątek książki to wyjątkowa na tle europejskiego konserwatyzmu konieczność zmagania się polskich zachowawców z problemem przetrwania narodu pozbawionego własnych instytucji politycznych. Zmuszało to konserwatystów czasu rozbiorów do poszukiwania przyczyn upadku państwa polskiego, podkreślania elementów ciągłości istnienia narodu bez państwa i wskazywania dróg zachowania "konstytucji narodowej".