Prezentując reakcję „drugiej linii obron” psychiki na wczesne doświadczenie traumatyczne Donald Kalsched integruje perspektywę psychologii analitycznej, wywodzącej się z prac C. G. Junga i psychoanalizy, szczególnie teorii relacji z obiektem. Autor pokazuje, jak psychika reaguje „do wewnątrz” na przygniatające wydarzenia życiowe. Funkcją opisywanego przez niego archetypowego systemu samoochrony psychiki jest zachowanie straumatyzowanego rdzenia osobowości i odizolowanie go od rzeczywistości, co w późniejszym czasie ma daleko idące konsekwencje dla funkcjonowania osoby, tak często obserwowane przez psychoterapeutów w ich pracy klinicznej. To nie sama trauma stanowi wstrząs dla psychiki według Kalscheda – psychika uczestniczy w nim, traumatyzując siebie samą w odpowiedzi na druzgocące wydarzenia i odcinając od potrzeb i pragnień psychicznych.