Pulcinella. Bajki baletowe - Tadeusz Rybicki, Katarzyna K. Gardzina-Kubała

(...) Najpierw pojawił się jego cień, wyolbrzy-miony przez chylące się ku zachodowi słońce. Dopiero potem oczom gapiów ukazała się postać w dużej białej czapie, długiej koszuli i spodniach z szerokimi, także białymi nogawkami. Mężczyzna kroczył wolno, całkowicie pochłonięty grą, z instrumentem przyciśniętym mocno do policzka. Na początku wydawało się, że nie ma twarzy – zasłaniała ją czarna maska z przesadnie wielkim nosem, przypominającym dziób egzotycznego ptaka. Człowiekowi, który ją nosił, dodawała drapieżności i komizmu zarazem. Na jego widok dziewczęta westchnęły i wyciągnęły w jego kierunku ramiona.