Praca zbiorowa pt. Postpłciowość? Praktyki i narracje tożsamościowe w ponowoczesnym świecie stanowi interesującą propozycję interdyscyplinarnego spojrzenia na zagadnienia opartych na kategoriach gen derowych negocjacji tożsamościowych w szeroko pojętej kulturze współczesnej, którą redaktorzy tomu określają mianem „świata ponowoczesnego”. Pojęciem, które stanowi wątek przewodni tomu jest „postpłciowość”. Pojęcie to rozumiane jest różnie przez autorki i autorów zamieszczonych w pracy tekstów, co nie dziwi, ponieważ nie jest to pojęcie o ściśle ustalonym znaczeniu czy też, powiedzmy, tożsamości. Przesłaniem tomu jest ukazanie społecznych i tożsamościowych funkcji podziału na męskość i kobiecość, zakwestionowanie podziału tej normatywnej władzy, oraz zarysowanie sytuacji, w której transgresja owej dychotomii stanowi o możliwości zmiany polityki tożsamościowej i, co za tym idzie, także kondycji jednostki w społeczeństwie. Zamieszczone w pracy artykuły odnoszą się to tej problematyki z różnych perspektyw, proponują wielorakie punkty widzenia, lecz tym, co je łączy, jest spojrzenie na płeć i płciowość jako na dyskursywną sferę negocjacji i zmienności raczej niż na raz na zawsze narzuconą nam normę. Jednym z ważnych wątków, który przewija się w pracy i jest obecny w nieomal każdym z wybranych przez Redaktorów tomu artykułów jest kwestia zaniku wyraźnej różnicy pomiędzy męskością i kobiecością, oraz analiza zaniku tego przyczyn, skutków i perspektyw. Zaproponowana w tomie perspektywa badawcza jest dosyć szeroka i, powiedziałbym, pojemna, co ukazuje wagę zawartych w nich dociekań dla wielu dyscyplin akademickich. Uważam, że proponowana publikacja stanowiła będzie bardzo interesujący, i potrzebny, przyczynek do toczącej się w Polsce polemiki (nie tylko na gruncie akademickim), dotyczącej poruszanych zagadnień.