Ze wstępu: "Czy architekturę, o której myśli się nade wszystko jako o budowlach w krajobrazie, można także rozpatrywać poprzez rysowane obrazy? Zasadność tak przyjętego punktu widzenia wynika z przekonania o specyficznych możliwościach ujmowania rzeczywistości architektury. Nakazało ono dostrzec znaczenie rysunku architekta jako zapisu myśli, intencji i przeczuć i doprowadziło do podjęcia tematu: O prezentacji idei architektonicznej. Opracowanie jest wynikiem możliwie szerokiego spojrzenia obserwatora; uczestnictwo autora w wydarzeniach architektonicznych, także rysowanych, nie pozwoliły wyzbyć się emocji.