Trudno jest dziś przecenić wpływ, jaki książeczka Jean-Francois Rozan'a La prise de notes dans l'interprétation consécutive wywarła na tłumaczy konferencyjnych, od chwili, gdy wyszła drukiem w roku 1956. Byłoby dziś trudno znaleźć tłumacza, który nie nauczył się notować, przynajmniej w jakimś stopniu, właśnie od Rozana, bezpośrednio - poprzez lekturę jego książeczki lub pośrednio - poprzez swoich nauczycieli. Dokonana przez niego kompilacja pomysłów, zaczerpniętych z notatek tłumaczy, z którymi współpracował, cechuje się prostotą i być może właśnie dlatego ma charakter ponadczasowy. Wznawiamy ją w wersji angielskiej i polskiej przekonani, że będą z niej korzystać następne pokolenia tłumaczy.