Kronika Tarczyńskiego jest, z jednej strony zapisem toczących się batalii I wojny światowej obserwowanych z bliskiej perspektywy przez autora i poddanych jego subiektywnej ocenie, z drugiej zaś – próbą pokazania realiów codziennego bytu mieszkańców w oblężonym, a później okupowanym Łowiczu. Na wojenną rzeczywistość nakłada Tarczyński obraz miasta, które nie tylko chce przetrwać w obliczu zagrożeń (egzekucje, rozboje, braki w zaopatrzeniu), ale także organizować się, aby pomóc swoim obywatelom.