A7V i Prekursorzy Niemieckiej Broni Pancernej - Witold J. Ławrynowicz

Niniejsza praca przedstawia historię powstania, konstrukcję i działania pierwszego niemieckiego czołgu A7V od momentu jego narodzin do kapitulacji kajzerowskich Niemiec. Niemiecki program budowy czołgów był odpowiedzią na użycie broni pancernej na Froncie Zachodnim przez Wielką Brytanię i Francję. Początkowo generalicja niemiecka miała lekceważące podejście do topornych i zawodnych pojazdów gąsienicowych, ale z czasem, szczególnie po sukcesie ofensywy pod Cambrai, nabrała przekonania, że jest to broń o dużym potencjale bojowym. Konkurujące wizje jak czołgi mają być użyte spowodowały, że wprowadzona do produkcji maszyna miała konstrukcję hybrydową - jednocześnie była pojazdem bojowym i transporterem piechoty. Trudności ekonomiczne, z jakimi borykały się Niemcy w ostatnich latach wojny sprawiły, że wyprodukowano tylko niewielką liczbę czołgów A7V. Brak zrozumienia dla warunków, w jakich nowa broń mogła operować spowodowały rozliczne problemy na froncie i zmniejszenie jej wpływu na wynik podejmowanych działań. A jednak pomimo tych wszystkich przeciwności czołgi A7V odegrały poważną, choć tylko lokalną, rolę w końcowych bitwach pierwszej wojny światowej na Froncie Zachodnim.