Literacki socrealizm w polskim wydaniu stara się przedstawić autor bez złośliwości i rozliczeniowej pasji. Część pierwsza książki zawiera ogólny przegląd socrealistycznej problematyki, widzianej z dalekiej perspektywy historyka literatury: życia literackiego, kształtu doktryny, dorobku - a właściwie klęski - poezji, prozy i dramatu. W części drugiej omówione są "przypadki szczególne", gdy wymogi programu - i życia politycznego - zderzały się z pisarskimi indywidualnościami: urojenia krytyki literackiej, propagandowa służba poezji, "Obywatele" Brandysa jako literackie arcydzieło epoki, socrealizm w "Płomyczku".