W dziejach średniowiecznego piśmiennictwa krajów słowiańskich rzadko można spotkać dzieło równie kontrowersyjne, co tzw. Latopis Popa Duklanina, określany także mianem "Barskiego rodosłowu", a więc "Genealogii z Baru". Obok głosów niektórych historiografów, widzących w nim zabytek o dużych wartościach poznawczych do dziejów średniowiecznych Serbów oraz ludów i państw z nimi sąsiadujących, nie brak jednocześnie takich, którzy odmawiają mu większych wartości poznawczych, kładąc nacisk na jego tendencyjność i zmyślenia.