Autor koncentruje się przede wszystkim na zaprezentowaniu myśli Romana Ingardena, na jej ukazaniu w możliwie pełnym świetle. Ponadto dokonuje jej interpretacji dotyczącej zwłaszcza tych kwestii, których Ingarden szerzej nie opracował. Stara się przy tym, aby interpretacja nie przekroczyła "ducha antropologicznego namysłu Ingardena", a więc nie pozostawała w sprzeczności z rozmaitymi przeświadczeniami teoretycznymi Ingardena, a w szczególności z założeniem podstawowym. W przekonaniu Autora rolę tego założenia odgrywa u Ingardena idea odpowiedzialności jako fundamentalnej struktury podmiotowości