Książka niniejsza prezentuje modną dziś na Zachodzie antropologiczną i społeczną doktrynę Herberta Marcusego. Jan Szewczyk, wziąwszy za podstawę przede wszystkim prace Marcusego pt. Eros i cywilizacja, przedstawia neofreudowską doktrynę marcusizmu koncentrując się na takich jej zasadniczych wątkach, jak teoria współczesnej cywilizacji przemysłowej, krytyka jej "represywnego" charakteru i negacja wartości pracy, oraz utopia postulujca zbudowanie panerotycznego społeczeństwa opartego na ideałach "narcyzmu" i "orfeanizmu". Autor - wychodząc z pozycji marksistowskich - poddaje krytyce koncepcję Marcusego ukazując jej wewnętrzne sprzeczności, fałszywe założenia i pseudomarksistowską frazeologię przysłaniającą jej obiektywnie antyrewolucyjną funkcję.