... nie jest to książka o szkole frankfurckiej jako takiej, lecz o teorii krytycznej, pojmowanej tutaj jako konstrukcja intelektualna autorstwa jedynie niektórych członków szkoły (nade wszystko M. Horkheimera, T. Adorno, H. Marcusego oraz J. Habermasa). Tuszę, że w tej formie może ona wypełnić pożyteczną funkcję jej [szkoły frankfurckiej] przybliżenia Czytelnikom zainteresowanym kształtowaniem się zaplecza intelektualnego dla wielu lewicowych koncepcji społecznych i politycznych XX i XXI wieku. [...] Książka może okazać się także pożytecznym dla tych , którzy są po prostu zainteresowani historią idei jako taką, bez względu na to, jakie są owych idei koneksje polityczne.