Książka, napisana pod wpływem programów telewizyjnych i artykułów prasowych, poświęconych zakonnym i seminaryjnym patologiom, jest przede wszystkim świadectwem o normalności Kościoła. Adam Maniura; eks – kleryk w Zakonie Braci Mniejszych Kapucynów, ukazuje 5 lat swego życia we Wspólnocie i ludzi, których poznał. Wspomina ich przede wszystkim jako osoby normalne – z całym bagażem wad, przeżyć czy nawet dziwactw, są oni ludźmi normalnymi. Opowieść ta nie będzie więc atrakcyjna dla żądnych sensacji, zainteresować może natomiast łaknących prawdy o życiu zakonnym czy nawet – zastanawiających się nad podjęciem tej drogi.