Żywila. Powiastka z dziejów litewskich - Adam Mickiewicz

"Żywila" nie zalicza się do głównych dzieł Mickiewicza - jest młodzieńczą wprawką literacką wzorowaną na historykach greckich i rzymskich. Pochodzi z 1819 roku, a więc z okresu, zanim Mickiewicz ostatecznie opowiedział się za romantyzmem. Wiadomo, że filomaci dyskutowali nad nią i że pod koniec lutego wydrukowano ją anonimowo w "Tygodniku Wileńskim" jako "wyjątek ze starożytnych rękopisów polskich, udzielonych redakcji przez P.S.F.Ż." (Mickiewicz wskazywał tu na znanego wileńskiego filologa i antykwariusza Szymona Feliksa Żukowskiego). Tradycja mówi, że koledzy autora dla żartu przedstawili ją profesorowi Leonowi Borowskiemu jako autentyczny zabytek piśmiennictwa, i Borowski walnie przyczynił się do jej publikacji. Był to przykład fałszerstwa charakterystycznego dla owych czasów (jego powstaniu niekoniecznie musiała towarzyszyć rzeczywista chęć oszukiwania). Mickiewicz nigdy powtórnie nie oddał "Żywili" do druku i dziełko zostało wkrótce zapomniane. Pewność co do osoby autora uzyskano dopiero w 1884 roku.

data wydania

1819 (data przybliżona)

język

polski