Aleksandra Frenkel-Czarniecka, lekarz pulmonolog, urodziła się w 1923 roku w Kaliszu. Spokojne i szczęśliwe dzieciństwo skończyło się z dniem wybuchu II wojny światowej. Wielu członków dużej rodziny zginęło w czasie niemieckiej okupacji. Losu tego udało się uniknąć autorce, jej rodzicom i bratu dzięki mądrości i trafnym decyzjom jej ojca, Stefana Frenkla, który zdecydował, że jedyną drogą ratunku jest ucieczka na Wschód, i konsekwentnie realizował przedsięwzięty plan. Były to ciężkie i traumatyczne przeżycia, dramatyczne, wieloetapowe wędrówki, zakończone pobytem w egzotycznej Turkmenii w sercu Azji Środkowej. Tam autorce udało się rozpocząć studia lekarskie, kontynuowane po wojnie i po szczęśliwym powrocie do Polski Warszawie. Również pierwsze lata w powojennej Warszawie, studia medyczne, a także początki pracy lekarskiej w warunkach, jakie teraz trudno sobie wyobrazić, zasługują na uwagę jako przyczynek do historii tamtych czasów. Wszystko to, mimo wielu groźnych sytuacji, opisane jest bez nastroju martyrologii, barwnie, nie bez akcentów humorystycznych.