Zmiany wyobrażeń mieszkańców Łodzi o przestrzeni miasta - Paulina Tobiasz-Lis

Łódź jest przykładem miasta, którego społeczny, subiektywny obraz bardzo długo obciążony był tzw. syndromem złego krajobrazu miejskiego ukształtowanego przez proces gwałtownej industrializacji w drugiej połowie XIX w. Powszechnie, zarówno w badaniach mieszkańców, jak i osób z zewnątrz panowała negatywna opinia o Łodzi jako mieście fabryk, biednej klasy robotniczej, brudnym i zaniedbanym. Po upadku przemysłu włókienniczego lokalne władze próbują zmienić oblicze miasta. Poszukuje się innych dróg rozwoju w dziedzinie nowoczesnych technologii, w sferze nauki, kultury, w branży turystycznej. Zmieniać powinno się zatem także doświadczanie Łodzi i jej wyobrażenia w świadomości mieszkańców i gości, czyli nowe „metapolis”.