Przedmiotem niniejszego opracowania jest przedstawienie normatywnego oblicza instytucji zatrzymania osoby w polskim procesie karnym. Przyjęte ujęcie tematu pracy wymagało klasyfikacji i systematyzacji materiału normatywnego, a co za tym idzie konieczności opracowania zbiorczej konstrukcji pojęcia obejmującego swoim zakresem wszystkie postaci zatrzymania. A zatem także tych, które nie zostały przez ustawodawcę ujęte w rozdziale o zatrzymaniu, a które z uwagi na zasadnicze cechy ich unormowania, rożny krąg podmiotów stosujących i ich adresatów, mających zróżnicowany status prawny i stosowanych na różnych etapach przebiegu procesu karnego, pozostają ze sobą w bliskim związku.