Swoistość tej pracy w stosunku do innych, mniej lub bardziej znanych, w sumie jednak fragmentarycznych z reguły opracowań, polega, jak się wydaje, nie tylko na tym, że jest tu proponowana pewna systematyczna całość filozofii nauk formalnych, lecz także na tym, że uwzględniono, przynajmniej w niektórych przypadkach, niedostrzegane zwykle dotąd możliwości wykorzystania wielu wyników filozofii nauki do analizy typowej dla nauk formalnych. Wypada zarazem podkreślić, iż związki między naukami formalnymi a filozofią tych nauk są inne aniżeli w przypadku nauk pozaformalnych. Stąd na grunt filozofii nauk formalnych nie da się automatycznie przenieść wszystkich wyników filozofii nauk pozaformalnych, empirycznych. Taka perspektywa pozwala dostrzec nowe możliwości w konstruowaniu zarysu metanauk odniesionych do dyscyplin formalnych. Pozwala to zarazem podjąć próbę zrealizowania zamiaru zredagowania propozycji jakiejś formy akademickiego podręcznika z obrębu tej dziedziny minimalistycznie ujmowanej filozofii.