Tom "Z problemów prozy. Powieść o artyście" zawiera ponad pięćdziesiąt artykułów, które wydatnie poszerzają naszą wiedzę o tej odmianie gatunkowej. Jeśli chodzi o grunt polski, to opiniowane artykuły składają się po prostu na monografię tej odmiany gatunkowej: od jej narodzin (Kraszewski), poprzez twórców romantycznych (Dziekoński, Żmichowska), pozytywistycznych (Prus, Orzeszkowa), modernistycznych (Berent, Przybyszewski, Żeromśki, Tetmajer), międzywojennych (Jaworski), aż po prozę współczesną (Jastrun, Andrzejewski, Herling-Grudziński), w tym także najnowszą. Godne odnotowania wydają mi się zresztą nie tylko artykuły dotyczące pisarzy znanych (czy wręcz: wybitnych), ale i szkice zajmujące się twórcami zapomnianymi; myślę przede wszystkim o tekście Tomasza Sobieraja dotyczącym twórczości Stanisława Grudzińskiego, świetnie pokazującym, jak funkcjonował wzorzec powieści o artyście w XIX-wiecznej prozie drugorzędnej. Jeśli zaś chodzi o grunt obcy, to studia zawarte w opiniowanej pracy dotyczą zarówno twórców mniej lub gorzej znanych polskiemu czytelnikowi (Wassermann, Wiechert, Klaus Marm, Bernhardt, Heller), jak i pisarzy wartych zainteresowania, których dzieła nie zostały dotąd przełożone na język polski.