Nowa książka Marii Lewińskiej napisana bogatym, żywym językiem zawiera szkice nowelistyczne i eseje pisane w dużej mierze w okresie zainicjowanej przez USA interwencji w Iraku. Autorka śledzi życie Żydów polskich przybyłych do Izraela, ich codzienne zmagania z islamskim terrorem. Z całkowitą szczerością pisze o wymuszonym niejako lękiem poczuciu rozluźnienia więzi łączącej ją i jej środowisko z Polską. Będąc stroną (zagrożoną atakiem rakietowym) w konflikcie z Saddamem Husajnem, zajmuje postawę stronniczą, trudno jednak odmawiać jej do tego prawa - warto wysłuchać tych poglądów i próbować je zrozumieć.