"Z Dzikowa do Ziemi Świętej..." to relacja z podróży dwóch młodych arystokratów z Galicji, Stanisława Tarnowskiego i Ludwika Wodzickiego, którzy pod koniec 1857 r. wyruszyli w kilkumiesięczną, daleką podróż. W połowie XIX wieku zagraniczne peregrynacje były tradycyjnie nieodłącznym elementem edukacji młodych ludzi, nie tylko tak znamienitej konduity. Wędrowcy odwiedzili Berlin i Paryż, by dotrzeć do pierwszego z celów swojej podróży - Hiszpanii. Tam zwiedzili m.in. Burgos, Madryt, Toledo, Sewillę i Granadę. Następnie przez Gibraltar podążyli w stronę Bliskiego Wschodu, zatrzymując się po drodze na Malcie. Byli w Egipcie, Ziemi Świętej i Syrii, skąd przez Konstantynopol powrócili do kraju w kwietniu 1858 r.