Celem książki jest pokazanie, jak spór między liberalizmem a komunitaryzmem przejawia się w postawach wobec śmierci i umierania. Liberalnie pojęta „dobra śmierć”, rozumiana przede wszystkim jako zdolność dokonywania jednostkowych wyborów aż po ten ostatni wybór samego momentu śmierci, skonfrontowana jest z komunitarystycznym ideałem „spokojnej śmierci”, gdzie wybory dokonywane są w ramach wspólnie dzielonych wartości i wspólnie podejmowanych zadań. Najważniejsze kwestie omawiane w tej książce to sposoby rozumienia pojęcia autonomii i wpływ tych interpretacji na refleksję tanatologiczną, kształt, jaki przybrało w naszej kulturze umieranie, procedury eutanazji i lekarskiej pomocy w samobójstwie oraz przeciwstawiony im model spokojnej śmierci.