Wyspiański jest ideą, która pozwala zrozumieć zawikłanie, grozę i nieprzypadkowość tego, co ostatnio dzieje się w naszym kraju. I jest wstrząsającym apelem, by stawić temu czoła inaczej niż w publicystyczno-komentatorskiej paplaninie czy okazjonalnej, przypominającej pospolite ruszenie mobilizacji. Wyspiański proponuje w to miejsce długi proces przepracowania, który za pomocą ironii i sarkazmu, jak też patosu i grozy ma wyprowadzić polską tożsamość z jej śmiertelnie groźnego zapętlenia.