Wymiary Niedojrzałości w perspekywie wychowania w rodzinie - Agnieszka Bzymek

Świat nastawiony na pośpiech, konsumpcję, sukces nie ułatwia wchodzenia w dorosłe życie, nie uczy odpowiedzialności. Ewa Domańska stwierdza: „żyjemy w czasach tymczasowości, w świecie, który umiera na pogoń za zmianami. Wszystko zdaje się ulotne, pokawałkowane, relatywne”[17]. Zanurzeni w kulturze momentu, natychmiastowego zaspakajania potrzeb, kreowanych i podsycanych przez masową kulturę, nie mając oparcia w rodzinie, doświadczamy trudu w przekraczaniu progu niedojrzałości. Stanowiąc fragment Tłumu Magdaleny Abakanowicz ślepo podążamy za ujednoliconym wzorcem istnienia opartym na konsumpcji, bezzwłocznej gratyfikacji potrzeb, egotyzmie, zaniku relacji interpersonalnych, odpowiedzialnej miłości. Thomas Hylland Eriksen pisze: „Małżeństwa znajdują się pod bezpośrednią presją tyranii chwili; domaga się ona natychmiastowej gratyfikacji, obiecuje coraz to nowe i bardziej ekscytujące momenty, zwalcza wartości związane z historią, wszelkimi więziami i trwałością (…) Jako że rodzina została wyzuta z funkcji (…) w nowej ekonomii coraz trudniej jest zrozumieć, do czego ma służyć. By ująć to nieco inaczej, liczba postaci podobnych do Bridget Jones i bohaterów Nicka Hornby’ego – niedojrzałych i niezdecydowanych Piotrusiów Panów obojga płci, często już grubo po trzydziestce – wyraźnie rośnie”[18]. - fragment Wstępu