Wiele wierszy, które znalazły się w tym wyborze, Władysław Broniewski pisał w ostatnich latach życia, po śmierci ukochanej córki Anki, kiedy już nie musiał (nie był w stanie, nie chciał) układać się ze światem, mógł pełniejszą gębą "wykrzywiać się na ten wszechświat" - tak źle urządzony.