Książka - napisana przez młodych, ale już wybitnych kosmologów Jurija Baryszewa z Petersburga (Rosja) i Pekkę Teerikorpiego z Tourli (Finlandia), z przedmową słynnego twórcy pojęcia fraktali Benoita Mandelbrota - przedstawia rozwój wiedzy o Wszechświecie począwszy od czasów starożytnych. Wskazuje na kręte jej drogi i zasadzki, w jakie wpadała, omawia dawne argumenty, które swojego czasu wydawały się decydujące, a okazały się błędne. Niepostrzeżenie przechodzi do współczesnej kosmologii i nie zmieniając sposobu opisu, omawia przede wszystkim główne prądy w hipotezach dotyczących Wszechświata, wskazując jednocześnie na fakty obserwacyjne nie przystające do tych hipotez. W ten sposób Czytelnik otrzymuje nie zniekształcony obraz współczesnych danych obserwacyjnych, teorii i ogólnych idei dotyczących Wszechświata. Widzi główne prądy i rozumie, skąd się wzięły, ale też nie zdziwi się, kiedy się w przyszłości dowie, że z tym Wszechświatem jest całkiem inaczej, bo hipotezy są tu przedstawione jako hipotezy, a nie jako pewniki nauki.