Wolność ku nadziei. Spotkanie z myślą ks. Józefa Tischnera - Witold P. Glinkowski

Tischner zaproponował własną wizję filozofii: odwołującej się do ludzkiej nadziei, osadzonej w realiach doświadczenia aksjologicznego, sytuującej się w płaszczyźnie dialogu i międzyludzkiej wzajemności. O ile jednak konstruowanie refleksji z perspektywy dialogu nie jest w filozofii czymś nowym (F. Ebner, M. Buber, F. Rosenzweig i in.), o tyle u Tischnera filozofia dramatu podejmuje próbę zasymilowania rozmaitych filozoficznych tradycji. Zwraca się ku hermeneutyce metafory P. Ricoeura, nie rezygnując z inspiracji perspektywą wyznaczaną przez tę odmianę hermeneutyki, jaką niesie myśl Heideggera. Wreszcie zbliża się do wątków "filozofii nadziei", dających się odnaleźć w różnych, czasem dalekich od siebie formacjach intelektualnych współczesnego myślenia - proweniencji zarówno chrześcijańskiej, jak i laickiej [...]".