Poczynając od upadku Rzymu aż do wojny trzydziestoletniej w Europie i na Bliskim Wschodzie prowadzono wiele wojen, stoczono wiele bitew i potyczek. Choć dopiero wynalazek prochu strzelniczego oraz wprowadzenie do uzbrojenia pewnej i skutecznej broni palnej przyniosły zasadnicze zmiany w taktyce i strategii, przez cały ten okres sposób prowadzenia wojen podlegał powolnej, lecz wyraźnej ewolucji. Jej podstawą był wzajemny stosunek czterech głównych rodzajów sił: lekkiej i ciężkiej piechoty oraz lekkiej i ciężkiej jazdy. Początkowa zaś dominacja na polu walki ciężkozbrojnego arystokratycznego rycerstwa - wraz z jego kodeksem szlachetnej i honorowej walki - zaczyna słabnąć.