Władysław Laskonogi (1161/67-1231) był synem Mieszka III Starego i ruskiej księżnej Eudoksji, w prostej linii wnukiem Bolesława Krzywoustego. Kilkakrotnie zasiadał na krakowskim tronie, a przez większość panowania walczył o utrzymanie jedności Wielkopolski, zmagając się ze swoim bratankiem Władysławem Odonicem, czasami z koalicją wrogich mu książąt polskich. Całe życie poświęcił na utrzymanie zasady senioratu i silnej władzy książęcej. Na przeszkodzie stawały mu dążenia innych władców ówczesnej Polski, coraz bardziej emancypującego się Kościoła i wielkich rodów rycerskich. Czasy, w których żył, czasy wielkiego przełomu i przemian w szybko rozwijającym się społeczeństwie, nie poskąpiły mu w jego długim życiu wydarzeń dramatycznych, często obfitujących w zmienne koleje losu. Dramaturgii tej postaci dodaje fakt, że na polu tych zmagań był on często osamotniony.