Jedna z najciekawszych publikacji naukowych o literaturze polskiej okresu I wojny światowej, określanej często mianem "Wielkiej Wojny". Autorka interpretuje utwory literackie powstałe między lipcem 1914 a listopadem 1918 r. Refleksją objęte zostały przede wszystkim te teksty, u podstaw których leżało bezpośrednie doświadczenie wojny. Pozwoliło to na postawienie tezy, że "najważniejszą kategorią opisu wojenej literatury, wyeksponowaną w zawartym w niej projekcie lektury, jest kategoria przełomu", rozumianego zarówno jako przełom polityczny, społeczny, jak i mentalny. Wśród analizowanych tekstów znalazły się utwory tak różnych pisarzy i publicystów tego czasu, jak: Juliusz Kleiner, Karol Irzykowski, Cezary Jellenta, Juliusz Kaden-Bandrowski, Andrzej Strug, Tadeusz Miciński czy Kazimiera Iłłakowiczówna.