Pierwodruk Wielkiej historii powszechnej ukazał się w latach 1934-1938 w 7 tomach podzielonych na 11 części. Wydawca reprintu tego dzieła - mając na uwadze m.in. względy praktyczne, poręczność w posługiwaniu się publikacją - zrezygnował z pójścia śladem pierwszego wydania dzieła i publikowania go w 11 częściach o dużej objętości. Reprint Wielkiej historii powszechnej liczy (przy zachowaniu pierwotnego, podstawowego podziału na 7 tomów) 26 części, w przeciętnej objętości ok. 320 stron każda.