Tom prozy Radosława Kobierskiego to świadectwo wielkiego niepokoju, wewnętrznego cierpienia i zmienności losu, na który nie posiadają wpływu ani człowiek, ani opatrzność. Autor przedstawia rzeczywistość obnażoną z bezpiecznych metafizycznych naleciałości, w której jednostka zmaga się z tym, co ją odwiecznie przerasta: śmiercią i przemijaniem. Wiek rębny to rzecz o bólu, którego sami nie spowodowaliśmy, ale zostaliśmy zmuszeni go znosić, gdyż od tego, jak nam się to uda, zależy nasza świadomość i człowieczeństwo.