„Władimir Fieofanowicz Diemianok – przyszły poeta Stanisław Misakowski – urodził się w maju 1917 r. w siole Nowowozniesienskoje pod Chersoniem, w dużej chłopskiej rodzinie. Jego ojczystymi językami, po ojcu i matce, były ukraiński i rosyjski. Życie niebawem wciągnęło go w wir dramatycznych wydarzeń. W latach trzydziestych bojownicy o szczęście ludu puścili rodzinę z torbami. Ojca, zamożnego chłopa, kiedy przyszła jego kolej, rozkułaczono. Wszystkich rozproszyło po Rosji. Wielu spotkało się dopiero po kilku latach. Wołodia nie tylko ze słyszenia znał represje i głód, ale przed nim były inne próby: front, lagry nazistowskie, ucieczka z gułagowskiego etapu, wymuszona „repatriacja” do Polski. Ten człowiek nie raz tracił wszystko i uparcie zaczynał od nowa” – tak o Stanisławie Misakowskim pisał w „Przeglądzie Humanistycznym” /6.2002/ wybitny tłumacz poezji polskiej na język rosyjski, dr hab. Andriej Bazylewskij.