W roku 1912 Alfred Wegener sformułował teorię wędrówki kontynentów. Początkowo spotkała się ona z entuzjastycznym przyjęciem, potem stała się mniej popularna. Jednakże w latach pięćdziesiątych naszego stulecia teoria Wegenera znowu znalazła się w centrum uwagi kręgów naukowych. Lecz jeszcze dziś nie jesteśmy zupełnie przekonani, czy teoria dryfu kontynentów jest w pełni prawdziwa, choć różne odkrycia ostatnich lat wskazują na jej słuszność. Autorzy książki przedstawiają w niej dowody za i przeciw teorii. Głównym ich celem jest próba analizy tej rozwijającej się koncepcji w świetle współczesnej wiedzy, wynikającej z postępu technik badawczych geofizyki i geologii.