Książka poświęcona teorii poznania wypracowanej przez Heinricha Rickerta, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli neokantyzmu – ruchu filozoficznego zainspirowanego koncepcjami Immanuela Kanta, zapoczątkowanego w Niemczech w drugiej połowie XIX wieku, wyrażającego sprzeciw wobec heglizmu oraz materializmu przyrodoznawczego. Autor przeprowadził prezentację, krytykę oraz interpretację poglądów tego myśliciela, wyłożonych w pracy pt. “Der Gegenstand der Erkenntnis” uważanej przez wielu historyków filozofii za jego najważniejsze dzieło oraz najbardziej wpływowy traktat epistemologiczny neokantyzmu.