Niezwykłe właściwości kamery filmowej nie ograniczają się do czysto technicznego rejestrowania rzeczywistości. Dżiga Wiertow uważał wręcz, że dzięki niezwykłym możliwościom tego aparatu nie tylko utrwalamy toczące się dookoła życie, ale odkrywamy je na nowo. „Człowiekiem z kamerą”, „władcą filmowego spojrzenia” był tradycyjnie mężczyzna i to on tworzył ekranowy świat. Wybór oraz hierarchizacja elementów tego świata podporządkowane były nie tylko jego osobistym preferencjom, ale także utrwalonym w kulturze normom i wzorom oraz narosłym wokół nich stereotypom. W momencie, w którym za kamerą staje kobieta, pojawia się możliwość innego oglądu rzeczywistości.