Celem pracy jest próba przedstawienia filozoficznych inspiracji w pedagogice oraz rekonstrukcji podstawowych systemów pedagogicznych jako zasadniczych rodzajów pedagogicznego arché. Autor wprowadza bardzo potrzebne wątki dociekań związane ze sposobem rozumienia arché w ujęciu filozoficzno-pedagogicznym, przywołuje spór o paradygmatyczność nauk, w tym także nauk o wychowaniu, oraz ukazuje implikacje badań współczesnych na styku filozofii i pedagogii.