W obawie o własną tożsamość. Eklezjologia Unii Użhorodzkiej - Walerian Bugel

Wysiłki unijne podejmowane w XVII w. na Zakarpaciu nie stanowią zamkniętego rozdziału historii kościelnej. Wspólnota unicka, powstała w wyniku Unii Użhorodzkiej w 1646 r., jest wciąż żywa i dynamicznie rozwija się na terenie pięciu krajów położonych na dwu kontynentach. Sposób rozumienia i przeżywania własnej tożsamości eklezjalnej przez wspomnianych unitów rzutuje z kolei nie tylko na lokalne relacje z prawosławnymi, ale także znajduje swe odbicie w dialogu Kościołów, katolickiego i prawosławnego (...). Celem dysertacji jest eklezjologiczno-ekumeniczna analiza dokumentów tejże unii, dokonana na tle innych znaczących wysiłków unijnych drugiego tysiąclecia. Chodzi o odpowiedź na następujące pytania, które stanowią zasadniczy problem pracy: Jakie rozumienie Kościoła znalazło się u podstaw unii na Zakarpaciu, zarówno u łacinników, jak też i prawosławnych? Czy i na ile owa eklezjologia wykazuje cechy oryginalne? W czym naśladuje inne wcześniejsze unie, a w czym przypomina niektóre późniejsze? Jaka jest ekumeniczna lekcja w obliczu inicjatyw opartych na tego typu eklezjologii? (ze Wstępu)