Pierwsze opracowanie dotyczące pogromów Żydów, jakie miały miejsce latem 1941 r. podczas operacji „Barbarossa”– ataku III Rzeszy na ZSRR. Zakres ksiazki obejmuje niezwykle szeroki obszar geograficzny, poczynając od Litwy, Łotwy i Estonii, poprzez tereny wschodniej Polski okupowane przez wojska sowieckie po 17 września 1939 r. i terytorium północnej Bukowiny i Besarabii. Autor przedstawia i analizuje pogromy w 1941 r. na tle szerokiego kontekstu historycznego dotyczącego konfliktów społecznych na omawianym obszarze. Pogromy, które w Europie Środkowo-Wschodniej nie były zjawiskiem nowym, w czasie operacji „Barbarossa” przybrały niezwykle krwawy i tragiczne wymiar. Istotnym wkładem autora w rozpoznanie przyczyn i przebiegu konfliktów społecznych jest sformułowanie zarysu teorii pogromów, przedstawione w końcowej części tej pracy. Ważne dopełnienie treści książki stanowi dokumentacja fotograficzna przedstawiająca przebieg niektórych pogromów.