Autor, któremu udało się wydostać z getta warszawskiego, ukrywał się po „aryjskiej stronie” aż do wybuchu powstania warszawskiego. Po upadku powstania nie opuścił Warszawy, ukrywając się aż do chwili oswobodzenia miasta. Sposób relacjonowania tych przeżyć - rzeczowy, dokładny, niemal oschły - pogłębia tragiczną wymowę opisywanych faktów. Drugą część książki stanowią rozmowy autora z osobami, które doświadczyły podobnych losów.