Burzliwe wydarzenia ostatnich lat po raz kolejny uświadamiają nam konieczność podejmowania ukraińskiej tematyki i rozpatrywania jej w wielu wymiarach i aspektach, wykorzystując przy tym dorobek różnych dziedzin i dyscyplin nauki. Podejście badawcze uwzględniające całą złożoność sytuacji dzisiejszej Ukrainy, a mianowicie jej: polietniczność i wielokulturowość, różnice w poczuciu tożsamości (zbiorowej i kulturowej), przenikanie się odmiennych tradycji politycznych i cywilizacyjnych, wreszcie zróżnicowanie regionalne, stanowi niemałe wyzwanie metodologiczne. Co więcej, badania nad Ukrainą, nawet prowadzone sine ira et studio i w zgodzie ze standardami naukowymi, wzbudzają dziś silne emocje i wiele wskazuje na to, że tak już pozostanie. Narracje o Ukrainie wciąż będą wielowątkowe, opowiadane na różne sposoby i w różnych językach.