Książka zawiera efekt dociekań nad kultami świętych księżnych i królewien żyjących na terenach Polski i Czech w XIII wieku. Kobiety z tego kręgu cieszą się nieustannie uwagą historyków, w tym przypadku jednak bardziej niż życiorysy wybitnych kobiet autorkę interesuje proces narodzin opinii świętości pań oraz zabiegi o promowanie nowych ośrodków kultów. Szczegółowe omówienie przejawów czci jakimi darzono święte władczynie oraz środków, wykorzystanych do poszerzenia ich famae sanctitatis, wpisano w interesujący kontekst religijności Polski i Czech pełnego średniowiecza, wyznaczany przez kształtowanie się nowego typu pobożności w duchu mendykanckim oraz wyraźniejszą niż w poprzednich wiekach aktywność religijną kobiet.