Początek XVIII wieku wprowadził Imperium Osmańskie w dwustuletni okres reform modernizacyjnych, które miały na celu stworzenie z sułtanatu osmańskiego nowoczesnego państwa na wzór europejski. Reformy te, wprowadzane odgórnie przez sułtana i jego ministrów przy poparciu wąskiej grupy ludzi światłych i wykształconych, spotykały się z oporem i niechęcią większości społeczeństwa, bardzo religijnego i tradycyjnego. Jednak zmiany następowały nieuchronnie, a proces ten znalazł swe odzwierciedlenie w literaturze tureckiej tego okresu. Autor prezentowanej książki podjął się analizy przemian zachodzących zwłaszcza w treści i formie tureckich wierszy i opowiadań, opierając się na bogatych materiałach źródłowych. Jest to pionierska praca, ukazująca te przeobrażenia w szerokim kontekście historycznym, kulturowym i społecznym.