To sen tylko, Danielu ... - Zbigniew Żakiewicz

Powieść gdańskiego pisarza ukazuje trudny proces dojrzewania chłopca, dokonującego próby obrachunku z własnym dzieciństwem i przeszłością. Autor zastosował w utworze ciekawą konwencję: nie relacjonuje rzeczywistych wydarzeń z życia bohatera, lecz opisuje jego sny, dając dzięki temu niezwykle sugestywny obraz doznań, marzeń i przeżyć wewnętrznych chłopca. Przedstawia on dom rodzinny Daniela, jego wiecznie pogrążoną w smutku matkę (ojciec zmarł na gruźlicę), środowisko, w którym się wychował, szkołę i przyjaciół, doszukując się przyczyn wielu kompleksów i obsesji dręczących chłopca (m. in. kompleksu nieżołnierskiej śmierci ojca podczas wojny). Powieść jest ciekawym eksperymentem w zakresie prozy współczesnej.