To książka mądra i głęboko ludzka, a jej autor niezwykły w tym, iż dzięki swej wiedzy, kulturze i wrażliwości potrafił wyjść poza obowiązki lekarza, troszcząc się w równej mierze o duszę chorego, jak i o jego ciało. Odwieczny problem choroby i śmierci ujmuje on w kategoriach troski: w jaki sposób pomóc choremu, czy należy odsłonić mu prawdę, jak złagodzić cierpienia fizyczne i psychiczne umierającego - i postulatu: każdy chory, konający, to osoba, osoba ludzka, człowiek, któremu trzeba nieść pomoc do samego końca, przez okazanie przyjaźni lub po prostu przez swą obecność.