Książka Lefebvre'a jest opisem i analizą tych czasów przełomowych, kiedy do głosu doszli ludzie nowi, drapieżni i bezwzględni, pragnący jak najszybciej zdobyć fortunę. Rządzi nowa burżuazja, ponura i twarda, pełna nieufności, pogardy i nienawiści do ludu. Dorastające pokolenie pogardza idealizmem i wyznaje pozbawiony skrupułów utylitaryzm. Ulice opanowała "złota młodzież", sankiuloci zostali rozbrojeni. Ale widmo rewolty wciąż straszy burżuazję. To na jej wezwanie - stwierdza Lefebvre - 18 brumair'a Bonaparte dokonał zamachu stanu.